Pag-ibig Sa Loob Ng Garapon

Tatlong taon at pitong buwan na ang nakalipas,

Nang mangako ka sakin ng pag-ibig na hindi kukupas.

Subalit ano itong nararamdaman ko

Bakit tila unti-unting sumisikip ang binuo nating mundo?

Pilit man akong mabulag-bulagan, magbingi-bingihan at magkunwaring walang alam,

Ramdam ko parin ang panlalamig ng dating nagbabagang pag-ibig.

Isang pagbabagong ni sa hinagap ay hindi ko naapuhap,

At ngayoy tila isang daluyong na bumayo sa mga binuo nating mga pangarap.

Kailan pa maging malamig ang bawat mong paghaplos?

Kailan pa naging piitan ang iyong mga yakap?

Kailan pa naglasang kalawang ang iyong mga halik?

At kailan pa naging punyal ang bawat mong pagtitig?

Hindi mo man sabihin, sapantaha ko'y marami nang nagbago.

Isa na marahil dito ang ritmong tinutugtog ng puso mo.

Natatakot akong aminin ngunit ramdam ko ang unti-unti mong pag-ayaw.

Tila baga ako'y hawak mo sa gilid ng bangin at hinihintay nalang ang aking pag-ayaw.

Pilit ko mang ibalik ang alab ng natupok na pag-ibig, alam kong huli na ang lahat.

Naging abo nalang ang masasayang ala-ala na binuo natin at humalo sa alapaap.

Mahirap tanggapin na ang hinihingi mong kalayaan ay siya ko namang kulungan.

Pero bago mo pa ako tuluyang iwanan at sumama sa iba nais kong sabihin na nilagyan ko ng lason ang kinain mo kanina.

Mamatay ka nang hayop ka!

Mamatay na lahat ng lalaking magaling lang sa una.!