Para Sa Aking Unang Minahal

Maraming beses na kitang gustong apulahin

Sa puso't isipan kung saan ka nakabinbin

Kahit magsumikap at tumakbo nang matulin

Hindi ka matanaw at magawang abutin

 

Wala akong ibang ipinadasal kung 'di ikaw

Ilang ulit ibinulong sa nagdaang bulalakaw

Subalit kung ang puso mo'y iba ang sigaw

Lulunukin ang pait hanggang ako'y bumitaw

 

Tahimik ngayon na nakaupo sa tabing dagat

Ipinapanalangin na anurin na ang binubuhat

Makalaya't maghilom sa natamong mga pilat

Buhat ng pag-ibig na ipinaglaban sa lahat

 

Nawa'y pareho nating matamo ang kasiyahan

Kahit hindi ikaw ang aking kinahantungan

Salamat pa rin maging sa mga kalungkutan

Na nagturo sa pusong ilaban ang nilalaman

Sa Edad na Desi-syete

Delikado pala ang maging desi-syete

Sa bansang binaboy ng mga Duterte

Ninakaw ang buhay ng mga estudyante

Ginamit ang dahas at baril na dekalibre

Sa edad na desi-syete, si Kian ay pinatay

Binaril sa ulo’t sa eskinita’y humandusay

Inaruga, pinag-aral at pinalaking mahusay

Dinatnan ng ina sa kanyang huling lamay

Sa edad na desi-syete, si Joshua ay kinitil

Sa larangan ng Dota, siya’y ‘di papasupil

Subalit sa pag-uwi ay bumulagta sa baril

Sabi ng mga inutil, sa checkpoint ‘di tumigil

Sa edad na desi-syete, si Jemboy ay pumanaw

Tahasang binaril ng unipormadong halimaw

Naglilinis lang sana ng bangkang umapaw

Napagkalamang kriminal ng mga utak sabaw

Sa edad sa desi-syete, bumuo sila ng pangarap

Pangarap na igagapang gaano man kahirap

Subalit ang lahat ay tinupok sa isang iglap

Ng mga halimaw na alaga ng politikong kurap

Kiyan

"Tama na po! may exam pa ako bukas"

Sigaw ng binatilyong na ubod nang lakas

Pumutok ang baril, ang dugo'y tumagas

Isang buhay muli ang tuluyang nalagas

Ito ba ang ipinangakong pagbabago nila?

Ang yurakan ang buhay ng dahil sa droga?

Nakakatakot, nakakagalit at nakakasuka

Kung paano mamatay na walang hustisya

Paano gagamutin ang kanser ng lipunan

Kung mismong sanhi ay nasa katungkulan

Mahuhuli, babawasan, ibabalik sa lansangan

Ang gramong nagsanhi ng libong kamatayan

Wala nang mas mahalaga pa sa buhay

Walang mas sasakit sa anak na ilalamay

Kung ito ang pamanang iiwan ni "Tatay"

Mas mabuti pang mauna na siya sa hukay

Hell Is Not A Place, Hell Is Other People

Sagad daw sa buto ang aking kasalanan

At umibig sa taong kapareho ng kasarian

Ngunit ito ay hindi rin naman kagustuhan

Babaguhin ang puso kung ito'y nadidiktahan

Kung tunay na ito'y likha ng kadiliman

Tulad ng sinasabi ng nagbanal-banalan

Anong saysay ng buhay na napipilitan

Kung ito ay iinog sa libro ng nakaraan?

Nagbibigay saya pero 'di maintindihan

Bitbit ang sugat ng madilim na kabataan

Naging tampulan ng tukso't karahasan

Ang unang sumusuka ay sariling angkan

Kung tunay na may impyerno't demonyo

Marahil ay nabubuhay na ako ngayon dito

At kung totoo man ang diyos na maawain,

Ilang ulit siyang hihingi ng tawad sa akin

In October

I lost August, and now I am losing September

In October, I pray things will get better

I just hope the days will be gentler

In October, I asked for acceptance

For the dreams that did not come true

For the love that did not push through

In October, I promise to love myself more

Even when things were never in my favor

In October, I believe hope will sprout

And stars would finally hear me out

In October, I wish to be happy, finally

My 2AM Episodes

Marahil ito na ang pinakamasakit na paalam

Pamamaalam sa pangarap na kay tagal inasam

Hindi dahil napagod kun'di ito ang mas mainam

Upang mabawasan ang bigat ng pakiramdam

Kung tuluyang mamaalam, ano ang kasunod?

Masasagip kaya mula sa tuluyang pagkalunod?

Paano ang pamilya't kaibigang 'di malulugod?

Kung tuluyang bibitaw at pangarap ay ipaanod

Baka hindi talaga pagsuko kun'di pahinga

Saglit na pagtakas sa nakakabalisang sistema

Gustong umawit, gumuhit, tumakbo at tumawa

Gawin ang mga bagay na nagbibigay ligaya

Nawa'y katulad ng kakatapos lang na ulan

Maging payapa na sana ang aking isipan

Mahanap na sana ang sagot sa katanungan

Kung bakit pinagdamutan ng nasa kalangitan?

Bawasan Ang Pasanin

Ibinulong sa dapithapon at umaga

Nawa'y makaalpas sa lahat ng problema

Hangga't mababaw, hangga't mababa,

Hangga't 'di pa nakakalunod o nakakalula

Idinalangin sa mga nagdaang bulalakaw

Sisiglang muli ang mga gabing mapanglaw

At 'di na mapuyat tuwing madaling-araw

Ng mga pangarap na nagkaligaw-ligaw

Ipinaubaya na sa hiwaga ng kalawakan

Ang mga taong umalis at di nagpaalam

Sa mga lumimot at hindi na nagparamdam

Hindi na maghahabol, hindi na makikialam

Isinusuko na sa mga paru paro't alitaptap

Ang mga hinanakit sa nabigong pangarap

Pipiliting bumangon at muling hahanap

Ng dahilang magpatuloy gitna ng hirap

Hindi na ipipilit.

Hindi magmamadali.

Dahil ang tunay na para sa akin,

Payapa dapat sa damdamin.

Lambug

I stare at the seemingly sad orange sky

As waves hit my feet, I broke into a cry

I was restless and started losing color

Days filled with rain and loud thunder

I was drowning and tearing apart

With all the dreams inside my heart

To watch them wither one by one

I found myself getting left behind

Tonight, I will cry to the brightest stars

Sob violently and embrace my scars

Silently wishing tomorrow is kinder

I'll promise to be wiser and do better

When Butterflies Died In The Stomach

 

Ang pag-ibig ay 'di lamang nasusukat sa pagtitiis

Kung hindi sa kahandaang tapusin ang hinagpis

Bitawan ang nakakasugat, gamutin ang daplis

Pumalag sa umabuso, nanakit at nagmalabis

Kung ang paggalang ay tuluyan nang lumisan

Hindi kalabisan na tuldukan na ang pasan

Sapagkat kung patuloy na panghahawakan

Lalo lamang sisidhi ang malalim nang hidwaan

Kung ang bawat kilig ay tuluyan nang napanis

Kung kislap sa mata'y napalitan na ng inis

Kung halakhak ay napalitan na ng pagtangis

Bakit hindi pa mamaalam at tuluyang umalis?

Ito'y parte ng katawan na mananatiling sugatan

Isang karanasan na habambuhay pagsisihan

Isang pag-ibig na gugustuhing makalimutan

Isang munting pangarap na piniling bitawan.

Hihintayin Kita

Mangarap ka lang muna, mahihintay kita

Dahil pag-ibig ko'y hindi magiging pabigat

Hindi ka ilalayo sa kung ano ang nararapat

Hindi maghahangad ng higit pa sa sapat

Maglakbay ka lang muna, mahihintay kita

Hindi hahadlang ang pag-ibig ko sa iyo

Tuparin mo muna ang mga naunang plano

Ibubulong sa mga tala na marating mo ito

Maghilom ka lang muna, mahihintay kita

Mananatili sa iyong yakap sa bawat araw

Kung ang langit ay matingkad o mapusyaw

Sa mga sandaling masaya o mapanglaw

Handa kang hintayin wala mang katiyakan

Na sa dulo'y uuwi ka sa aking kanlungan

Handang sumugal umuwing mang luhaan

Kung sa huli ay mabuo mo ang katauhan

Mahihintay kita kahit gaano katagal

Hindi mapapagal, aking mahal

Pagod, Pagkawala at Pagkadapa

May mga pagod pala na mahirap ipahinga

Yaong 'di napapawi ng paghimbing sa kama

Masidhing pagkahapo ng puso't kaluluwa

Bunsod ng paulit-ulit na arawang sistema

May mga lakbay din na 'walang direksyon

Naglahong tunguhin sa paglipas ng panahon

Nakalutang sa kawalan at tinangay ng alon

Ang diwang minsa'y sumigaw ng padayon

Gayundin naman ang sugat na 'di naghihilom

Singhapdi ng palad na ikinuyom sa tuyom

Sugat na tinahi ng malakawang na karayom

Nilanggas ng kabiguan, karahasan at gutom

Pagod, pagkawala at pagkadapa sa kawalan

Pagtangis ng kaluluwang ni ayaw tumahan

Mga hiling na nilipad at nilamon ng kalawakan

Nawa'y matupad kahit na sa ibang katauhan

Sa Aking Ika-24 Kaarawan

Piliin mong maging malaya.

Sa aking karaawan, ito'y naging panata.

Malayang masugatan, tumumba at madapa

Malayang iyakan ang madamot na mga tala.

Sa araw na ito'y pinipili ko ang kapayapaan

Palayain ang sarili sa mabigat na pasan-pasan

Sa matataas na puno'y isisigaw ang dahilan

Ang takot na naramdaman, hiya't alinlangan

Sa malamig na lungsod, muling susubukan

Sa piling ng sarili, hahanapin ang kasiyahan

Kasiyahang naligaw sa daan ng kamaynilaan

Buhayin ang pangarap na dagling nalimutan

Mabuting Pagkamuhi

Akala ko dati, mali ang anumang pagkamuhi,

Na ang galit ay lason na sisira sa paguu-ugali,

At palaging tama ang magtiis at magtimpi,

Itikom ang bibig para sa Kanyang luwalhati.

Hanggang magising ako sa gobyernong malupit,

Na nagkukunyaring mabait at may malasakit.

Mga pangakong napako at yamang kinupit,

Ang tumuligsa sa kanila'y buhay ang kapalit.

Hindi pala mali ang mamuhi sa kasamaan,

Ang magalit sa tiwala at isuklam ang kawatan.

Lalo't nakasalang ang buhay at kinabukasan,

Ng bayang ginahasa't nilukmok sa karimlan.

Upuang Walang Sandalan

Maraming konsepto na akong sinukuan

Tulad ng pag-ibig at tunay na kaibigan.

Maraming beses na rin akong nasabihan

Na mahirap akong ibigin at maintindihan.

Natutuhan ko ng mag-isa sa bawat lakad,

Ibangon ang sarili sa bawat pagsadsad,

Punasan ang luha ng sariling mga palad,

At akayin ang katawan kung di na makausad.

Ngunit sa mga gabing nalulunod sa lungkot,

Ng pagod at takot na sa puso'y lumulukot.

Hindi ko maiwasang maiyak sa mga kumot

Na tanging saksi sa paghahanap ko ng sagot.

Masarap din siguro ang may masasandalan.

Kahit hindi na kahati sa bigat na pasan-pasan.

Basta't mananatili sa oras ng kalungkutan

At sa pagtalikod ng mundo'y hindi ka iiwan.

Isang Tagpo sa Dalampasigan

Magkatabing nakatanaw sa papalubog na araw,

Walang nais umimik, walang nais gumalaw

Hanggang sa lumingon ka't luha'y natanaw

Tanda ng paghihirap at pag-ibig na pumanaw

"Magagalit ka ba kung magmahal ako ng iba?"

Tanong mong pumatay sa natitirang pag-asa

Durog man ang puso'y subukan kong isalba

"Wala na ba talaga? Baka maaaring subukan pa?"

Umiling ka nang paulit-ulit at ako'y niyapos

Na sa sobrang higpit ay ni ayaw kong matapos

Kaya kahit ikamatay, pinalaya ka sa pagkagapos

Pabaon ang dalangin na lumigaya kang lubos

At sayong pagtalikod at paglakad papalayo

Bumuhos ang mga luhang kaytagal itinago

Kung ito na ang huling beses na ika'y makatagpo

Salamat sa lahat Mama, mag-iingat ka po!

Si Ginang Guevarra

Sa tuwing nagdaraan si Mathilda Guevarra,

Reyna ng hasyenda, may-ari ng asukarera.

Lahat ay nabibighani sa angkin niyang yaman

Bukod siyang pinagpala, ani nga ng karamihan.

Makikinang na dyamante, magagarang kasuotan,

Mala-palasyong tahanan, di mabilang na sasakyan,

Tonelada ng pilak at negosyong sangkatutak,

Inhenyerong kabiyak at asensadong mga anak.

Bukod sa karangyaan, ginintuan din ang kalooban,

Palaging bukas-palad sa maralitang taong-bayan.

Tunay ngang siya'y larawan ng isang tagumpay,

Ng panaginip at pangarap na 'di maabot-kamay.

Subalit isang umaga ay nagimbal ang lahat.

Sa isang usap-usapang kay bilis kumalat.

Si Ginang Guevarra'y lumuwag ang turnilyo,

Natagpuan sa kwarto, nagbaril sa ulo.

Tumahak Ng Ibang Daan

 

Bitbit ang mabibigat na ala-ala ng kahapon
Matiyagang naghintay sa lumang estasyon
Ang lalakeng larawan ng determinasyon
Patungo sa paraiso ng ginintuang nayon

Dumilim na ang langit, nawala na ang iba
Nangawit ang binti't namuti na ang mata
Saka napagtantong wala na talaga
Walang tren darating- wala ni isa.

Dala ang mabibigat na hakbang palabas
Humanap ang lalake ng alternatibong lunas
Nagtanong, naglakad- inabot ng bukas
'Di natakot tahakin ang estranherong landas

Inabot ng paltos at sugat sa talampakan
Buhat ng marahas na buhay-lansangan
Naligaw, nadapa at lumampas ng daan
Sa wakas, narating din ang paroroonan

Mga Payaso, Artista at Puppet

 Mga payasong nahalal sa palasyo't pedestal.
Kumikitil ng buhay, tumatapak ng dangal.
Mga hangal! Wala kayo sa sirku't karnabal.
Matutong gumawa't tigilan ang ngalngal.

Mga artistang wala sa entablado't palabas.
Nagdudunong-dunungan na tila mga pantas.
Mga talipandas! mga mangmang sa batas.
Ang tungkuli'y bumalagtas, hindi magwaldas.

Malamanyikang mahistrado ng kataas-taasan.
Nagbubulag-bulagan, nagbibingi-bingihan.
Kataksilan! Walang bayag at paninindigan.
Pasumpa-sumpa pa sa bulag na timbangan.

Bayang magiliw, perlas ng silanganan,
Lupain ng kawatan, ga-bundok na kautangan.
Paano aalpas sa kumonoy ng kahirapan,
Kung ang mismong humahatak ay nasa katungkulan.

Sabay

Paumanhin kung hindi kita mahihintay sa dulo
Dahil ang nais ko ay samahan ka sa bawat segundo.
Sa pagkadapa, sa unos, sa ingay at hindi sigurado
Sabay nating bagtasin ang daang magulo.

Sasamahan kang mabasa sa ulan ng problema,
Sa katiyakan, alinlangan, sa saya at pagkadismaya.
Kung mahapo sa maghapon ay sa akin mamahinga.
Taimtim kang babantayan abutin man ng umaga.

Muli, hindi lang ako maghihintay kun'di sasabay.
Sa'yo, sa piling mo, pangako ito.

Mga Yumaong Pangarap

 Madalas, napapatingin ako sa kawalan,
Paano kung tuluyan na akong napag-iwanan?
Na masyado na silang malayo para abutan,
Na hanggang pagtanaw nalang ang makakayanan.

Nakakalungkot. Nakakatakot. Nakakapagod.
Na kahit anong pagtakbo ay laging nasasaludsod.
Sabi nila ang buhay ay hindi isang karera,
Ngunit masarap din naman minsan ang mauna.

Noon ay kay dami kong inasam at pangarap.
Na malalasap kapalit ng mahabang paghihirap.
Subalit tuluyan na silang tinangay sa alapaap,
- Nanlabo, natuyo at malayo nang mahanap.

Kung sakaling hindi ko man maabot tagumpay,
Ang tanging hiling ko'y katahimikan sa paghimlay.
Yaong hindi na nagagambala ng mga tanong at hikbi
Dala ng mga yumaong pangarap na ipinagdalamhati.

The Man Near The Fountain

 

 It was a dark and bleak wintry night
He was sobbing again near the fountain
Weeping, bitter tears of disappointment
Sadness with no signs of concealment

Shamelessly wiping those tears with his palm
With genuine looks of innocence and humility
Made him perfectly beautiful in that scenery
As an epitome of bravery despite lamentation

Weak yet strong, subtle yet genuine
What's the use of fire in the midst of rain?
To spoke of gladness yet screamed of pain
To pretend of valiance while nakedly bleeding

Winter has passed, leaves have faded
He remained sitting near the same fountain
But no longer crying but sincerely smiling
For weakest point leads to the truest strength

The Night I Took UPCAT - pass or fail?

Tinaluntun ko ang mga pangyayari kanina at biglang napa-isip,

Sapat na kaya ang naibigay ko upang ako ay tuluyang managinip?

Na sa paglipas ng taon, ako ay taas-noong makababalik.

Hindi bilang isang dayuhan kundi iskolar na ng bayan.

Habang tinatahak ko ang daan pabalik kung saan ako nagmaula,

Dinama ko ang malamig simoy ng hangin na humahaplos aking mukha,

Pinagmasdan kong maigi ang mga punong taon na tanda,

At marahang hinaplos ang bawat tinatapakang lupa.

Magkahalong kaba, takot, pag-asa, pananabik at galak,

Ngunit lamang ang pangambang baka ito na ang huli kong pagtapak,

At nang mamasdan ko ang lalaking nakadipa at animo'y malaya,

Nabuhay sa dugo ang pansariling ambisyon at adhikang mabansa.

Kung palarin man na ako'y mabalik sa lugar kung saan talino ang puhunan,

Sasariwain ko ang mga ala-alang ito kung saan una kong natikman,

Kung paano mangarap na mapabilang sa mga pilosopong iskolar ng bayan,

Sulong para sa inaasam na kinabukasan, sa sarili at bayan.

Mabuhay ka UP!

Mabuhay tayong malaya!

Pag-ibig Sa Loob Ng Garapon

Tatlong taon at pitong buwan na ang nakalipas,

Nang mangako ka sakin ng pag-ibig na hindi kukupas.

Subalit ano itong nararamdaman ko

Bakit tila unti-unting sumisikip ang binuo nating mundo?

Pilit man akong mabulag-bulagan, magbingi-bingihan at magkunwaring walang alam,

Ramdam ko parin ang panlalamig ng dating nagbabagang pag-ibig.

Isang pagbabagong ni sa hinagap ay hindi ko naapuhap,

At ngayoy tila isang daluyong na bumayo sa mga binuo nating mga pangarap.

Kailan pa maging malamig ang bawat mong paghaplos?

Kailan pa naging piitan ang iyong mga yakap?

Kailan pa naglasang kalawang ang iyong mga halik?

At kailan pa naging punyal ang bawat mong pagtitig?

Hindi mo man sabihin, sapantaha ko'y marami nang nagbago.

Isa na marahil dito ang ritmong tinutugtog ng puso mo.

Natatakot akong aminin ngunit ramdam ko ang unti-unti mong pag-ayaw.

Tila baga ako'y hawak mo sa gilid ng bangin at hinihintay nalang ang aking pag-ayaw.

Pilit ko mang ibalik ang alab ng natupok na pag-ibig, alam kong huli na ang lahat.

Naging abo nalang ang masasayang ala-ala na binuo natin at humalo sa alapaap.

Mahirap tanggapin na ang hinihingi mong kalayaan ay siya ko namang kulungan.

Pero bago mo pa ako tuluyang iwanan at sumama sa iba nais kong sabihin na nilagyan ko ng lason ang kinain mo kanina.

Mamatay ka nang hayop ka!

Mamatay na lahat ng lalaking magaling lang sa una.!