Tinaluntun ko ang mga pangyayari kanina at biglang napa-isip,
Sapat na kaya ang naibigay ko upang ako ay tuluyang managinip?
Na sa paglipas ng taon, ako ay taas-noong makababalik.
Hindi bilang isang dayuhan kundi iskolar na ng bayan.
Habang tinatahak ko ang daan pabalik kung saan ako nagmaula,
Dinama ko ang malamig simoy ng hangin na humahaplos aking mukha,
Pinagmasdan kong maigi ang mga punong taon na tanda,
At marahang hinaplos ang bawat tinatapakang lupa.
Magkahalong kaba, takot, pag-asa, pananabik at galak,
Ngunit lamang ang pangambang baka ito na ang huli kong pagtapak,
At nang mamasdan ko ang lalaking nakadipa at animo'y malaya,
Nabuhay sa dugo ang pansariling ambisyon at adhikang mabansa.
Kung palarin man na ako'y mabalik sa lugar kung saan talino ang puhunan,
Sasariwain ko ang mga ala-alang ito kung saan una kong natikman,
Kung paano mangarap na mapabilang sa mga pilosopong iskolar ng bayan,
Sulong para sa inaasam na kinabukasan, sa sarili at bayan.
Mabuhay ka UP!
Mabuhay tayong malaya!
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.